{"id":100,"date":"2016-03-02T15:12:58","date_gmt":"2016-03-02T14:12:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.managementinstitute.nl\/?p=100"},"modified":"2017-01-04T18:58:06","modified_gmt":"2017-01-04T17:58:06","slug":"conjecture-6","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/conjecture-6\/","title":{"rendered":"Heroverweging 6: de feiten en de fabels"},"content":{"rendered":"<p><i>Leerstuk 2: Feiten<\/i><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"605\" height=\"340\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/zQ3_8-R8CVc?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><em><strong>Vraag: verleent iedereen dezelfde duiding aan uw feiten<\/strong><\/em><em><strong>?<\/strong><\/em><\/p>\n<p>Alle mensen zijn soms voor de gek te houden, en sommige mensen altijd. Men kan echter niet alle mensen altijd voor de gek houden. De uitspraak wordt (ten onrechte) toegeschreven aan Abraham Lincoln (1809-1865). Dan luidt hij: &#8220;You can fool all of the people some of the time, and some of the people all of the time, but you cannot fool all of the people all of the time.&#8221; Een interessante uitspraak, want \u00eds dit wel zo?<\/p>\n<p>Datgene dat als waarheid begrepen en gevoeld wordt, <strong>is<\/strong> daarmee de waarheid, we zagen dat al aan de aanhoudend belabberde reputatie van Richard III. Alles wat politiek, juridisch en vooral sociaal gelegitimeerd is, wordt gewaardeerd als &#8216;de waarheid&#8217;: wat door iedereen aldus beschouwd wordt als waarheid, wordt (vanzelf) de waarheid. Sinds Aristoteles&#8217; Ars Retorica (384-322 BC) weten we hoe mensen overtuigd kunnen worden. Wil\u00a0een mens een uiting van een ander accepteren en aanvaarden als juist, dan moet de spreker zich inspannen om de ander te overtuigen. Het omgekeerde lijkt nogal wiedes. Als men niet overtuigd is, dan is het niet waarschijnlijk dat men accepteert wat de ander zegt. Men gelooft het eenvoudig niet. Daar hebben we retorica voor, een manier om taal te gebruiken om de ander te overtuigen van de waarheid zoals de spreker die ziet. Retorica is daarmee een noodzakelijk onderdeel van communicatie. Hoe komt het nou, met zoveel kennis van millennia in huis, dat er nog steeds zoveel fout gaat met communicatie. Communicatie is een veelkoppig monster. Een zo&#8217;n monster is ons idee over feiten. Zoals in de vorige Overweging beloofd, laten we eens kijken of die kop eraf te hakken is.<\/p>\n<p>Feiten lijken het ruwe materiaal, of zelfs de \u2018core business\u2019 van diverse professionals. Juristen en politie, journalisten en persvoorlichters, academici en verzekeringsagenten, rechters en huisartsen, en allen denken dat ze aan het werk zijn met (zuivere) feiten. Er circuleren allerlei meningen en legendes over feiten en de rol die ze spelen in communicatie. Sommige mensen denken dat feiten de bouwstenen zijn, anderen dat ze het cement vormen van het bouwwerk dat communicatie heet. Nog weer anderen geloven helemaal niet in het bestaan van feiten, of vinden dat ze altijd een construct van de werkelijkheid vormen. Voor diegenen die smullen van fundamentele discussies, verwijs is graag naar de werken van Friedrich Nietzsche* en S\u00f8ren Kierkegaard** om er maar eens een paar te noemen. Voor ons is van belang dat in communicatie vrijwel geen sprake is van kale feiten, dat alle feiten gekleurd zijn en altijd vergezeld worden door een of andere vorm van <a href=\"http:\/\/www.managementinstitute.nl\/semantiek-van-uw-organisatie\/\">duiding en betekenis<\/a>. De vraag is dan welke duiding dat is en wie hem verleent, waarom welke betekenis bij wie beklijft en wat de gevolgen daarvan zijn.<\/p>\n<p>&#8216;Op 22 juni 1941 vielen Hitlers troepen de Sovjet-Unie onverwachts binnen. Het Rode Leger was hier niet op voorbereid \u00a0en moest grote verliezen nemen, zowel in manschappen als materiaal. De Duitsers trokken gezwind naar Moskou, de Wolga en de Caucasus. In 1943 keerde het tij in (toen) Stalingrad. De Duitse legers werden teruggeduwd. (&#8230;) De geschiedenis van de oorlog bleek aan het eind van de jaren tachtig nog verschrikkelijker. Hitler en Stalin maakten gemeenzaak en verdeelden grote delen van Oost-Europa onder elkaar. Later werd bevestigd dat duizenden Polen doodgeschoten werden in 1940 nabij het stadje Katyn door de geheime dienst van Stalin en niet door de Duitsers. (&#8230;) De meerderheid van de Russische bevolking is in de greep van imperialistisch chauvinisme, zegt de historicus Mark Solonin. In dat klimaat is het onmogelijk om een academische discussie te voeren over wat er werkelijk is gebeurd in de Tweede Wereldoorlog. Mensen, zo is zijn verklaring, hebben heel weinig belangstelling voor feiten en documenten die de eigen mythes weerspreken. &#8220;Ik heb duizenden documenten uit de archieven gehaald en heel veel gepubliceerd met onomstotelijk bewijs, maar niemand heeft ook maar de geringste aandacht, het komt gewoon niet binnen. Al zouden alle archieven opengaan, maar aan het publieke oordeel verandert er niets.&#8221; (NRC 8 mei 2015).<\/p>\n<p>Er vallen hier twee belangrijke zaken op:<\/p>\n<p>1) Academici, zoals Solonin, claimen de eigenaar te zijn van de feiten en claimen tevens dat hun weergave de enig juiste interpretatie van die feiten is. Zij zijn de herauten van &#8216;de waarheid&#8217;.<\/p>\n<p>2) Alle andere mensen, buiten de sfeer van de zelfbenoemde eigenaar van de feiten, of ze nu Russisch, Amerikaans, Chinees of Nederlands zijn, blijken nogal resistent voor feiten. Meningen komen uit andere bronnen.<\/p>\n<p>*There are no facts, only interpretations (F. Nietzsche, Stanford Encyclopedia of Philosophy)<\/p>\n<p>**Viallaneix, Nelly, 1979, <em>\u00c9coute, Kierkegaard: Essai sur la communication de la parole<\/em>, 2 volumes, Paris: \u00c9ditions du Cerf.<\/p>\n<p><strong>Volgende keer: Zijn feiten een fictie?<\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Leerstuk 2: Feiten Vraag: verleent iedereen dezelfde duiding aan uw feiten? Alle mensen zijn soms voor de gek te houden, en sommige mensen altijd. Men kan echter niet alle mensen altijd voor de gek houden. De uitspraak wordt (ten onrechte) &hellip;<\/p>\n<p class=\"read-more\"> <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/conjecture-6\/\"> <span class=\"screen-reader-text\">Heroverweging 6: de feiten en de fabels<\/span> Read More &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/100"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=100"}],"version-history":[{"count":71,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/100\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7648,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/100\/revisions\/7648"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=100"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=100"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.issuesmanagement.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=100"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}